Gepubliceerd in Soigneur #9 – 2014
Het is warm. Zo’n dag waarop iedere beweging er eigenlijk een teveel is en de lucht boven het asfalt dromerig zijn zinderende dans uitvoert. Binnen bewegen de lampen boven de donkerbruine bar zachtjes in de luchtstroom van de zoemende ventilator. Boven de kleine vrieskist in de hoek hangt een…
En toen werd mama ziek. Zo ziek dat ze dood ging - dood wilde en dood ging. Weer tranen, een uitvaart, mooie momenten in de laatste weken, afschuwelijke momenten in de laatste weken, het ziekenhuis, de pijn, mama ineens afhankelijk, verzwakt en angstaanjagend snel kleiner, dunner, minder mama. De eigenwijze internist die maar bleef volhouden;…
Terwijl Meindert en zijn nieuwbakken echtgenote knielen om de zegening van de predikant in ontvangst te nemen, kijkt ze even opzij en omdat de moeder van Christel hetzelfde doet, kruisen hun blikken elkaar. Ach, wat moet ze? Ze probeert een glimlach, waarop Christels moeder kort knikt. Als ze even later opnieuw opzij kijkt, is Christels…
Wat hij zich soms afvroeg was dit: als een schrijver zich in zijn boeken te buiten gaat aan veel en vunzige seks, deed hij dat in het echte leven dan ook? Aan zijn moeder hoefde hij zulke vragen niet te stellen, die wist – daar was hij van overtuigd – niet eens dat er mensen…
Via een schoolvriendin van vroeger kreeg ik een paar oude schoolfoto’s. Het veel te grote gestreepte overhemd herken ik meteen; mijn prille verliefdheid en het geweld waarmee die eindigde bezorgen me dik dertig jaar later nog steeds een wee gevoel in mijn maag. Hier, doe mijn overhemd aan, dan ben ik toch bij je, had…
Ter gelegenheid van zijn veertigjarig dienstverband kreeg hij een grote verzilverde tafelaansteker met inscriptie. Het was nog de tijd van de feestjes waarbij op tafel een bord vol augurken en een plakje worst op een prikkertje naast het glas sigaretten stond. De aansteker stond jarenlang werkloos op een gehaakt kleedje op de salontafel; zelf rookte…
Lang voordat de mancave iets werd wat iedere echte kerel voor zichzelf opeiste, plakte haar vader alle rechte én schuine wanden van de zolderetage vol met uitdagend dan wel zwoel kijkende vrouwen in te kleine badpakken, bikini’s en andersoortige minuscule lapjes textiel. Kwam er familie logeren, dan pompte haar vader de luchtbedden op en trok haar moeder…
In je binnenste gaan geluiden soms een eigen leven leiden. Daar doe je weinig aan, is mijn ervaring. En hoewel geen geluid ooit exact hetzelfde klinkt, trekt je binnenste – het onbewuste, de plek die je niet kunt zien noch aanraken, zich daar niets van aan. Dat is nog zo’n kenmerk van het binnenste: je…
Ik leerde lopen in de keuken van de familie Koster. De familie Koster had hokken vol kippen en een grote schuur waarin eindeloos veel kuikens in het zand onder de warme lampen rondscharrelden. Gele kuikens waren het en als er eentje ziek was, kreeg ik die in mijn kleine knuistjes gedrukt om mee te knuffelen.…
Ook Mien volgt de Tour zo goed mogelijk en als ze tijdens de Tour een keer een zaterdag vrij is, gaat ze altijd naar Bontekoe; de mannen die achterin de wielerzaak hun sjekkies zitten te roken, hebben allang geaccepteerd dat die Mien het liefst dag en nacht over koers praat en dat ze er nog…
